We gingen naar het De Coninckplein voor onze sfeerreportage, op zoek naar mensen die wilden delen hoe het leven op en rond het plein is. We vonden hen in Café Non Stop, een vaste stek voor de mensen uit de buurt van het plein. We werden er hartelijk ontvangen door de flamboyante bazin Wiske. Zij was meer dan bereid om enkele van haar ervaringen met ons te delen.

Met vriendelijke groeten,
Robbe De Brauwer

Hier mijn VoxPop voor JouPra Radio. Het thema is de algemene staking van de werknemers van de NMBS op donderdag 05/11/2009.

http://www.zshare.net/audio/682401117cc3a5ba/

Enjoy

MVG,
Robbe De Brauwer (2JOUA)

In Mortsel is de verlenging van tramlijn 7 richting Boechout begonnen En Het stadsbestuur van Mortsel lanceert cadeaubons voor lokale handelaars. Gisteren zijn de eerste werken voor de tramlijnverlenging van Mortsel naar Boechout begonnen. De werken vinden plaats aan de Liersesteenweg. Het verkeer zal plaatselijk in elke richting over één rijstrook moeten, wat onvermijdelijk voor files zal zorgen. Fietsers en voetgangers zullen geen last ondervinden. Dit is de eerste fase van het zogenaamde Bravo 1-plan, wat onder andere de verlenging van verschillende tram- en buslijnen in en rond Antwerpen omvat. Dit plan is dan weer onderdeel van het grote Masterplan Mobiliteit Antwerpen van de BAM. De gehele werken zullen zo’n 3 jaar duren, deze eerste fase 10 maanden.

Vanaf december kan je bij Mortselse handelaars met speciale cadeaubons betalen. Dat meldde het stadsbestuur vorige week. De stad zal zelf ook cadeaubons, voor een totaal van meer dan 45.000 euro, als cadeaus uitdelen. De stad hoopt met de actie de lokale handelaars een duwtje in rug te geven en meer klanten uit Mortsel en de omliggende gemeenten aan te trekken. De bons zijn verkrijgbaar in waardes van vijf, tien of twintig euro en blijven een jaar geldig. Ze zijn voorlopig enkel te koop op het stadhuis van Mortsel, maar andere verkooppunten zullen nog volgen.

Met de herfstvakantie in aantocht zijn ook de inschrijvingen voor de Grabbelpas en Swap begonnen. Ouders van kinderen van drie tot vijftien jaar kunnen hen voor allerlei activiteiten inschrijven op het stadhuis van Mortsel. Voor een volledig overzicht van alle activiteiten en hun eventuele kostprijs, surf je best even naar www.mortsel.be.

Dat was het nieuws.

Met vriendelijke groet,
Robbe De Brauwer
2JOUA

Naar aanleiding van de 50ste verjaardag van het bekende Amerikaanse recordlabel Motown Records,  vond ik een lijst van nummers van enkele van hun bekendste artiesten uitermate geschikt. Hier een keuze:

1) The Supremes – Baby Love
2) Stevie Wonder – I Just Called To Say I Love You
3) The Temptations – My Girl
4) The Pointer Sisters – I’m So Excited
5) The Four Tops – Sugar Pie Honey Bunch
6) Marvin Gaye – Heard It Through the Grapevine

De nummers zouden, volgens mij, geschikt zijn voor een special over Motown of over soul/disco/r&b in het algemeen op Joe FM. Ik weet in ieder geval dat mijn moeder zou luisteren

Met vriendelijke groet,
Robbe De Brauwer
2JOUA

Hoezo, bij de media ?

De twee auteurs wijzen al snel de vingers naar de redacties en hoe men daar te werk gaat. De Vlaamse redacties zitten vlakbij Brussel, vaak zelfs op maar enkele kilometers van de Europese wijk, maar behandelen het nieuws dat van hun geaccrediteerde correspondenten komt als buitenlands nieuws, onder dezelfde noemer als modderstromen op de Filipijnen en bomaanslagen op Iraakse regeringsgebouwen. Toegegeven, echt binnenlands nieuws is het ook niet, maar de gevolgen van de beslissingen van het Europees parlement bijvoorbeeld zijn voor ons veel groter dan die van het andere buitenlandse nieuws.

Áls de Europese verslaggeving dan al de kranten of het televisiejournaal haalt, is dit meestal vanuit een lokale of regionale invalshoek. Koppen als ‘Europese klimaatsmaatregelen kosten elke Belg jaarlijks €75′ (fictieve kop, n.b.) komen me te binnen. Dit gebeurt niet alleen in Vlaanderen, ook in alle andere Europese landen en regio’s, maar bij ons is het zo erg dat zelfs nieuws van onze Franstalige medebelgen onze media niet haalt, laat staan Europees nieuws dan, niet waar?

De correspondenten hebben ook vaak zeer veel moeite om hun redacties te overtuigen van de nieuwswaarde van hun verslagen. Zo veel dat ze er zelf al over beginnen klagen. Ze zijn vaak geroutineerde journalisten die de werking van Europa volledig snappen en het jargon al lang onder de knie hebben, maar hun collega’s op de redacties hebben meestal niet dezelfde ervaring op knowhow. Deze laatsten nemen echter wel de beslissingen achter de schermen, vaak dus tot frustratie van hun correspondenten. Hebben de Europacorrespondenten echter meer reden tot klagen? Dat denk ik niet. Ik kan me best voorstellen dat financïele of andere buitenlandse verslaggevers hun frustraties delen.

Dit alles leidt helaas onvermijdelijk tot een vicieuze cirkel van onwetendheid en desinteresse. De gemiddelde Belgische krantenlezer noemt Europa een ‘ver van zijn bed’-show, dus zou liever minder Europees nieuws in zijn krant lezen. De redacties, die bezorgd zijn om hun verkoop- en leescijfers volgen hun lezers hierin, waardoor ze de illusie scheppen dat Europa inderdaad niet belangrijk is. Wie was er nu eerst, en wie doorbreekt de cirkel? De internetjournalisten, een nieuwe krant, de Europese Unie zelf? Only time will tell.

Hoezo, bij Europa?

Hoewel de structuur van de Europese Unie niet ingewikkelder is dan die van ons klein Belgenlandje – met haar gemeenschappen en gewesten en 27 verschillende regeringen waarvan geeneen met een ander overeenkomt – kan dit voor niet-geinitïeerden toch vaak op een doolhof lijken. De meeste Europese inwoners weten dat een van de beginselen van de democratie de scheiding der machten is, maar niet iedereen van hen zal weten welke Europese instelling welke macht nu eenmaal bezit (voor de duidelijkheid en volledigheid: de wetgevende macht ligt bij het Europees Parlement, de uitvoerende macht bij de Europese Commissie, en de rechterlijke macht bij het Hof van Justitie). Dit elke keer in een artikel vermelden leidt tot een tijd- en plaatsverlies, maar na herhaling zullen de meeste lezers de structuur wel snappen, hoop ik. Misschien moet de Europese Unie, desnoods met hulp van hun correspondenten, zelf aan een verduidelijking of vereenvoudiging werken, al was het maar om het nieuws makkelijker gedrukt of uitgezonden te krijgen.

De redacties klagen dan weer over de voornamelijk trage en onspectaculaire werking van de verschillende Europese instellingen. Wanneer er voorstellen worden gemaakt en daarover wordt gedebatteerd, moeten de verschillende debatterende partijen zeer diplomatisch en gematigd te werk gaan, om te vermijden elkaar tegen de schenen te stampen en mogelijke samenwerking in de toekomst in gevaar  te brengen. De diplomaten spreken vaak in eufemismen en verscholen taal, niemand zegt ooit wat hen echt op de lever ligt. In de lokale/regionale/nationale politiek is dit anders: daar laten de politici geen enkele kans liggen om tegenstanders aan te vallen, vaak met ruzies en verhitte discussies tot gevolg. Dat nieuws heeft daarom dus meer nieuwswaarde.

De trage werking is ook aan deze diplomatie te wijten. Discussies over voorstellen worden heel vaak uitgesteld omdat andere landen steeds nieuwe elementen (kunnen) toevoegen waarover dan telkens weer gedebatteerd moet worden. Het nemen van beslissingen en het doorvoeren van wetten die volgen na voorstellen kan dus jaren in beslag nemen. De redacties zitten dan voor een dilemma: brengen ze verslag uit over de voorstellen, wanneer er dus nog lang niets concreet gezegd is, of over het nemen van het besluit, zonder enige context en vaak jaren na datum en dus zonder actuele relevantie?

Je ziet dat de problemen rond de Europese verslaggeving niet makkelijk op te lossen zijn. Er is voldoende voer voor discussie en het is wachten op iemand die het woord neemt om de discussie op gang te brengen. Al was het maar om Europa eindelijk in de juiste context te plaatsen en haar de aandacht te schenken die ze van ons allen verdient.

Alvast tot nog eens!

Met vriendelijke groet,
Robbe De Brauwer

Naar aanleiding van de Maatschappelijke Topics rond Europa en de werking van de Europese Unie, kregen we een bezoek van Robert Verschooten. Dhr. Verschooten werkt voor het ESIC (Europees studie- en informatiecentrum), een vzw die poogt het belang van de Europese Unie in ons dagelijks leven te verduidelijken. Doel van zijn spreekcollège was dit ook ons, je weet wel: de toekomstige journalisten, op het hart te drukken.

Hijzelf bekijkt Europa vanuit een zeer  kritisch standpunt. Zonder vooroordeel vertelde hij over zijn eigen ervaringen wanneer hij mensen vroeg wat zij over Europa en de werking van de Europese Unie vonden. Zoals verwacht waren er zowel positieve als negatieve reacties (en ook paar onwetende reacties), maar hij zei dat er opvallend veel mensen waren die zeiden dat ze zich weinig aantrokken van Europa. Hijzelf vond dit echter onterecht: voor of tegen, iedereen zou zich wel iets van Europa moeten aantrekken. Hij benadrukte dat Europa een democratie een enorme democratie is, dat dat onvermijdelijk ook problemen met zich meebracht, maar ook dat Europa bijgevolg er voor iedere Europese inwoner is, met inspraak voor iedereen. Gezwets dat Europa er niet voor iedereen is of dat een stem in Europese verkiezingen niets zou uitmaken gaat dus niet op.

Vaak vergeten mensen ook dat Europees beleid weegt op dingen als de prijs van een liter melk, hoe goed het vlees op je bord gecontroleerd wordt, hoe zuiver het kraantjeswater is, enzovoort. Je kan op dit beleid dus ook doorwegen met je stem voor het Europese parlement. Het is ook niet zo duur als sommigen denken, want de kosten voor de Europese Unie zijn maar een fractie voor de kosten van een nationaal beleid. Dat Europa ons dus veel zou kosten, die vlieger gaat ook niet op.

Mijn conclusie: stop met zagen, onwetende mensen, en informeer jezelf. Eens je dat gedaan hebt, maak dan een bewuste keuze op de Europese verkiezingen. Nah

MVG,
Robbe

Hoewel onze pogingen om gisteren goed door te werken hun vruchten afwierpen, worden we vandaag geconfronteerd met het feit dat, hoeveel je ook werkt, er altijd nog meer te doen. Stress slaat dus toe om ons dossier effectief af te krijgen. Zal het lukken? Spanning, spanning!

Er wordt gewerkt aan onze algemene conclusies, aan de layout van onze artikels met in het achterhoofd dat we die moeten kunnen verdedigen op de presentatie. We verdiepen ons dus zo goed mogelijk in al het werk van de voorbij anderhalve week. Zo gaat ie goed, zo gaat ie lekker.

Ik zou graag verderschrijven, maar als u me nu wilt excuseren. Ik moet immers gaan verderwerken ^^

Ciao,
Robbe

Het einde van de projectweken en de deadline komen in zicht, dus beginnen we vandaag te werken aan ons eigenlijke dossier met de informatie die we al hebben. We verdelen het werk naargelang invalshoek en interviews en boeken al snel resultaten. Het werk gaat goed vooruit.

Het vijfde en laatste interview staat vandaag op de agenda. We hebben een afspraak met Jan Penris, volksvertegenwoordiger voor Vlaams Belang. In het kantoor op de Amerikalei worden we zeer goed verwelkomd, het wordt dan ook een geslaagd interview. We voegen de uitgetypte versies bij de bijlage en werken verder (desnoods met enkele aanpassingen) aan het dossier gebaseerd op de informatie die we van hem kregen.

Zo gaat heel de dag verder, we willen vandaag zo veel mogelijk gedaan krijgen om wat ademruimte te krijgen morgen en overmorgen. Deadlines can be a pain.

MVG,
Robbe

Na onze drukke dag gisteren, wijden we heel de dag aan de verwerking van het verkregen materiaal. Interviews uittypen (het waren er 3, best wel wat werk), beelden monteren om een filmpje te maken, enzovoort. Daar gaat het merendeel van onze tijd in.

Vandaag is er ook een vierde interview, met Barbara Bonte van Vlaams Belang Jongeren. Een jonge aspirerende politica, die, dankzij het feit dat ze zich met onze vragen heeft kunnen voorbereiden, zeer vlot overkomt. Ook dit interview wordt verwerkt en uitgetypt, waarmee we nu bijna alle interviews gedaan hebben.

Tegen het einde van de dag is ons filmpje over de betoging van gisteren ook af. Zeer indrukwekkend, zeer goede beeldkeuze sterk werk.

Bye,
Robbe

Vandaag een zeer drukke dag. Er staan 3 interviews op het programma. ‘s Ochtends het eerste met Peter Mertens, voorzitter van PvdA, over de standpunten, visie en status van de meest linkse partij in Vlaanderen. Het interview loopt wat langer uit dan oorspronkelijk verwacht, maar langs de andere kant hebben we dan wel genoeg materiaal om te kunnen verwerken.

Wat later op de dag is er een interview met Sim Dereymaeker, een jonge enthousiasteling en tevens voorzitter van Comac, de jongerenafdeling van PvdA. Bij hem vallen vooral een enorm idealisme en charisma op. Met dit interview hebben we nu al alle linkse sprekers gehad.

We bereiden ons ook voor op vanavond, wanneer we naar een betoging van NSV (Nationalistiche Studentenvereniging) en VBJ (Vlaams Belang Jongeren) zullen gaan. Linkse groepen als o.a. Comac plannen ook een tegenbetoging, een ideale kans voor ons om de jongeren in actie te zien. Wij grijpen ze dan ook met 2 handen, maar daarover later meer.

We hebben ook meeting met onze mentor, mevr. Onsia. Zij geeft ons zeer belangrijke tips i.v.m. de betoging later en polst naar onze vooruitgang met het dossier tot nu toe.

‘s Avonds is hebben we een afspraak met Dave Sinardet, politicoloog van de Universiteit Antwerpen. Kwestie van naast uitgesproken linkse en rechtse sprekers, ook een neutraal en objectief persoon te kunnen interviewen.

Na het interview spreken we af om met de auto naar Leuven te vertrekken. Iedereen heeft er zin in en dat merk je ook ter plekke. We trekken naar het plein waar de betoging vertrekt en komen al onmiddellijk in contact met een massale opkomst, zowel qua manifestanten als politie. Deze laatsten maken het ons geregeld moeilijk om beelden te verkrijgen of foto’s te trekken, maar onze vindingrijkheid is onuitputtelijk en we slagen er toch in om goede beelden te verkrijgen en zelfs enkele korte interviews te doen met een paar rechtse betogers.

Naarmate de betoging vordert, begint het ook te regenen.  Na afloop trekken we terug naar de auto’s, we bekijken en keuren al onze beelden en trekken dan huiswaarts. Tijd om te gaan slapen, morgen staat er heel wat voor de boeg.

Ciao,
Robbe